موی تا ی

134

آموزش موی تای

مویتای ورزشی است که مردم تایلند آن را به عنوان هنر رزمی خود میدانند. کلمه muaiبصورت moo-ayi تلفظ میشود و به معنای مشتزنی است. در دوران باستان زمانیکه هنوز گونه های پیشرفته هنرهای رزمی وسلاحهای سرد اختراع نشده بود، مردم درجنگها فقط از شمشیر، چوب بلند و نیزه استفاده میکردند. درآن زمان تایلندیها مجبوربودند تا با انواع غارتگران برای حفاظت از سرزمینشان جدال کنند. دردوران sukotai هنر رزمی کرابی (شمشیر)، کرابونگ (چوب بلند) به طور تخصصی به سربازان آموزش داده میشد تا قادر به دفاع از حریم خود باشند.

مویتای یک سیستم دفاع شخصی است که میتوان آنرا بدون سلاح ویا همراه با کرابی و کرابونگ آموزش دید. چون درقدیم ممکن بود که در حین مبارزه، سلاح از دست جنگجویان بیفتد و آنگاه آنها مجبورمیشدند بدون داشتن سلاح مبارزه کنند.

مویتای هنر استفاده از اعضای قدرتمند بدن ازجمله: سر، مشت، آرنج، زانو وساق پا بعنوان سلاح برای صدمه زدن به مهاجمان است. مردم معتقدند که مویتای یکی از قویترین و کشندهترین شیوههای مبارزه است. درحال حاضر مویتای بعنوان گونهای از دفاع شخصی، سیستم تناسب اندام و مجموعه برنامههای حرفهای ورزشی شناخته شده و در حال گسترش است. امروزه مسابقات مویتای در سراسر دنیا با استفاده از دستکشهای مخصوص و قوانین استاندارد شده در رینگها یا کلابهای ورزشی برگزار میشود.

هرانسانی میتواند فارغ از جنسیت و را آموزش ببیند. کمترین سن آغاز مویتای تقریباً ۷ سالگی است، اما سن موضوع خیلی با اهمیتی نیست، مهم این است که مربی و استاد مویتای (kru muai) شما را بعنوان هنرجو بپذیرد. داشتن روح پذیرا، ذهن آماده و هدف برای یادگیری مویتای، از معیارهای مهم آغاز هنر رزمی است. امروزه هدف اصلی از آموزش مویتای در کلاسها و باشگاهها، دفاع از خود است نه آسیبرساندن بر دیگری به همین دلیل تکنیکهای مرگبار و خشن مویتای که آنرا Mae Mai Mauy Thai مینامند، دیگر آموزش داده نمیشود و در مسابقات ممنوع است. مویتای نه تنها یک شیوه مبارزه بلکه شیوهای برای زندگی است و آموزش تکنیکهای آن همراه با فراگیری فرهنگ و آداب آن است. همانطور که مبارزان برجسته مویتای قبل ازآغاز رقابت مراسم ویژهای را انجام میدهند. هیچکس با دیدن فیلمها و خواندن کتابهای این ورزش، مویتای کار نمیشود و فراگیری آن منوط به داشتن یک مربی شایسته و متخصص در زمینه ورزشی و فرهنگ مویتای است.رده سنی، مویتای

080

آموزش موی تای

قوانین مسابقه

به غیر از داور وسط،هیئت داوران متشکل از سه قاضی است که در پایان هر راند تصمیم خود را اعلام میکنند. امتیاز نهایی عدد ۱۰ میباشد و فایتری که امتیاز ۱۰ را بگیرد، پیروز میدان خواهد بود.

فایترها نباید شلوار یا پیراهن به تن داشته باشند و در آغاز مسابقه سربند مقدس (mongkon) پس از اجرای مراسم اولیه باید از سر باز شود. استفاده از هرگونه پماد یا ماده گیاهی برروی بدن که باعث تحریک بویایی حریف شود، ممنوع است. دستها نیز باید پوشیده از باند مخصوص و اندازه آن نباید بیشتر از ۱۲ یارد باشد همچنین پهنای آن نباید بیشتر از ۱۲ اینچ باشد.

رقابت مویتای نباید بیش از ۵ راند به طول بیانجامد. هرراند دارای ۳ دقیقه مبارزه و ۲ دقیقه استراحت میباشد. فایترها باید قبل از مبارزه بدون لباس وزنکشی شوند. مسابقات در ۷ کلاس وزن برگزار میشود.

130

آموزش موی تای

اولین کمپ دائمی مویتای در سال ۱۹۲۰ در بانکوگ تاسیس شد. در همان زمان رقابتهای مویتای برگزار شد و فایترهای بسیاری از سراسر دنیا برای مبارزه به تایلند آمدند.

دوران آلوتا دوران استفاده از گیاه کادچوک بود که برای محافظت از انگشتان، به دور دست پیچیده میشد. استفاده از این محافظ به سرعت فراگیر شد چرا که قویتر، سختتر و بهتر از دیگر محافظان دست بود. فایترها قبل از مسابقه، پس از بستن دست خود با کادچوک آنرا در آب فرو میبردند. این کارباعث میشد که کادچوک پس از خشک شدن به دست بچسبد و محکمتر شود و شدت آسیب دیدگی حریف را بالاببرد. در اواخر سال ۱۹۲۰ در یک واقعه تراژیک، جیا کایمن بر اثر اصابت ضربه مشت یکی از حریفان قدرتمند خود، در رینگ کشته شد. پس از این واقعه استفاده ازکادچوک ممنوع و دستکش الزامی شد.

درسال ۱۹۲۸ سیستم ابتدایی ردهبندی از بوکس شرقی گرفته شد و در نوامبر همان سال یک دوره رقابت دیگر با قوانین جدید برگزار شد و جمعی از مردم برای دیدن این مسابقات حضور یافتند. در این دوره استفاده از محافظ کشاله و بیضهبند نیز اجباری شد و این رقابت تا سال ۱۹۵۰ ادامه داشت که در همین سالها دو ورزشگاه اختصاصی برای مسابقات مویتای بنا شد.

دهه طلایی موتای

درسال ۱۹۷۰ به دلیل اکران فیلمهای هنرهای رزمی آسیای شرقی همانند بروسلی علاقه مردم به هنرهای رزمی مشرق زمین افزایش یافت و باشگاههای متعدد موتای درآمریکا، آلمان، هلند و استرالیا افتتاح شد. امروزه پس از گذشت ۴۲ سال موتای یکی از محبوبترین ورزشهای رزمی و مسابقات آن یکی از معتبرترین مسابقات جهان محسوب می شود.

**** پوشش های سنتی موی تای****

135

آموزش موی تای

123

آموزش موی تای

در گذشته مردم تایلند هنگام نبرد با کشورهای دیگر جهت تقویت روحیه نیروهای خود دعاهای خاصی می‌خواندند و به جز شلوار و پیراهن سنتی از پارچه‌ و کمربندهای مخصوص به عنوان محافظ در مقابل نیروهای هیپنوتیزم ‏کننده استفاده می‌کردند، که به اختصار از آنها نام می‌بریم: ۱-مونگون(سربند)                                           مردم تایلند بر این اعتقاد بودند که قدرت‌های جادویی و هیپنوتیزم‏ کننده به بالاترین قسمت بدن انسان یعنی سر، تأثیر فراوان می‌گذارد، لذا مردها نوار پارچه‌ای را که علائم و نشانه‌های دعا بر آن نقش بسته بود، به دور سر خود می‌بستند. از این رو طرفداران سرسخت موی تای استفاده از «مونگون» (سربند) را مرسوم نمودند. ۲-پراچیات(بازوبند)                                                             استفاده از پراچیات یا بازوبند از دیگر اعتقادات مردم تایلند بوده است. شواهد تاریخی و باستانی نشان می‌دهند که در گذشته‌های دور اغلب مبارزان تایلندی هنگامی که می‌خواستند به میدان جنگ وارد شوند، نوار باریکی را به دور بازوی‏شان می‌بستند و معتقد بودند این پوشش به آنها نیرو داده و آنها را از خطر محفوظ می‌ دارد


908

آموزش موی تای

133

آموزش موی تای

موسیقی سنتی موی تای از گذشته‌های دور تاکنون، اردوهای کشورهای مختلف، برای نیروهای نظامی خود نوعی موزیک را در نظر می‌گرفتند که در هنگام جنگ از آن برای تقویت روحیه نیروهای خود استفاده می‌کردند. از آن جایی که هنر موی تای در گذشته جزء تمرینات نیروهای نظامی و سربازان سرزمین تایلند بوده است، در حال حاضر در این کشور و مسابقات «تای بوکسینگ» با صدای طبل و نوعی موسیقی همراهی می‌شود، که بدین وسیله مبارزین را تحریک می‌نماید تا با تبادل ضربات سنگین از تحرک باز نمانند و یکدیگر را به مبارزه بطلبند. مردم تایلند، موسیقی سنتی «سارما» (Sarma) در رینگ تای بوکسینگ، را سمبلی از احترام و تکریم و آن را برای ایجاد حس قدردانی و تشکر از افرادی می‌دانند که تای بوکسور را به این مقام رسانده‌اند حرکات سنتی وای کرو (waikru) که به معنی «ادای احترام به استاد» است به منظور حس حق‏شناسی در ذهن و قلب هر تای بوکسور جای دارد و برای احترام به پدر، مادر و استاد انجام می‌گیرد. از این رو در حال حاضر در سرزمین تایلند تای بوکسورها، حرکات سنتی وای کرو (waikru) را برای قدرشناسی از والدین خود که در زندگی زحمات بسیار زیاد برای آنان متحمل شده‌اند و همچنین به منظور قدرشناسی از مربی و استاد خود که این فنون را به ایشان آموخته است، انجام می‌دهند.                                                                   حرکات و ضربات « موی تای »                                                    

  در ورزش رزمی « موی تای » از حرکات و ضربات « مشت ، آرنج ، زانو  و لگد» به شکل ذیل استفاده میگیرد :

       ــ ازساقهای پای : مانند چوبی  بلند برای دفاع  و ضربه زدن .                   ــ از بازوهای دو دست : به عنوان دو شمشیر برای دفاع کردن .   ــ از مشتها  : برای کوبیدن و خرد کردن .

ــ از آرنج دستان : به عنوان ضربات نیزه                    

 

ــ از زانوها  : به مثل گرز ،  برای ضربه زدن  و دفاع کردن 

                              ــ از پاها  : به مثابه  چاقو و تبر .

20

آموزش موی تای

29

آموزش موی تای

27

آموزش موی تای

25

آموزش موی تای

24

آموزش موی تای

IMG_0871IMG_0755IMG_0734

آقای میثم اسدی مسئول مویتای درسازمان ISDMAA

دارای مدرک موی تای ،جوجیتسوبرزیلی 

عضو سازمان ISDMAA 

عضو کمیته فنی ومربیان درسازمان ISDMAA

IMG_6951

میثم اسدی